Start van een nieuw manuscript.

Ik ben er dus aan begonnen. Versie één van het volgende boek.
De voorbereidingen hebben ongeveer zes maanden geduurd. Daarmee bedoel ik dan onder andere: het basisidee situeren binnen een context, er proberen achter te komen waarover het verhaal eigenlijk écht gaat (één van de allermoeilijkste dingen om vooraf te bepalen. Tot mijn verbazing en soms ook frustratie kom ik er gewoonlijk pas na het schrijven van een eerste versie achter waarover het in werkelijkheid gaat, en begint het echte werk. Vandaar dat ik nu iets vroeger aan de eerste versie begonnen ben), een werkbare outline opstellen, met de nadruk op verhaalstructuur, ritme, logica en personages, en van elk hoofdstuk te weten komen en noteren wat erin moét gebeuren.
Eigenlijk was zes maanden voor mijn doen niet eens zoveel.
En uiteindelijk kom je dan op een punt waar je denkt: ik kan nog een eeuwigheid blijven prutsen en
finetunen, uiteindelijk moet die eerste versie er toch zijn vooraleer ik aan het echte werk kan beginnen, dus kan ik net zo goed die eerste versie maar meteen schrijven.
En daar ben ik dus aan begonnen.
Misschien lijkt het voor sommigen onder jullie redelijk maniakaal of zo, maar ik heb dus - zoals altijd - vooraf een schema gemaakt, waarin ik per week het streefdoel - een specifiek aantal woorden - heb genoteerd. Per week heb ik geprobeerd rekening te houden met externe factoren die het schrijven kunnen hinderen, zoals daar zijn: feestjes, besprekingen allerhande, vakantie, onverwacht bezoek, enzovoort… Het potentieel aan onderbrekingen is eindeloos. Vandaar dat mijn productiefste periode de vakantie in het buitenland is. Geen internet, geen telefoon, rust en stilte… De streefdoelen voor die specifieke weken heb ik dus ook iets hoger geplaatst. Ik weet uit ervaring dat ik die kan halen.
Of zo’n planning uiteindelijk klopt, weet je nooit vooraf. Maar mij geeft het een houvast, en een zicht op waar ik me bevind in het schrijfproces. Vraag me niet waarom ik dat belangrijk vind. Ik weet alleen dat het me helpt gefocust te blijven op het creëren van die belangrijke eerste versie.
Zit ik nog op schema? Ja.
Gaat het zoals verwacht deze eerste week? Ja.
Moeilijk dus.
Alsof de hersenen opnieuw even moeten wennen aan de routine. Maar zo is het al elke keer geweest. Na enkele dagen zijn ze weer mee, en verloopt een en ander een pak vlotter.
Zo’n eerste versie is voor mij inderdaad een werkversie. Ik weet dat sommigen het daar bij laten, en die eerste versie meteen naar uitgevers sturen. Zijn die mensen overtuigd dat zij in staat zijn om meteen de perfecte versie neer te pennen? Hebben ze gewoon geen zin om aan hun tekst te schaven? Vinden ze misschien dat elke vorm van correctie de taak is van de uitgever? Geen idee. Ieder zijn eigen methode, nietwaar.
Oké, ik begrijp ook wel dat twee jaar werken aan een manuscript in deze snelle tijden inderdaad misschien niet het summum van commercieel handelen is. Maar als je echt commercieel wil zijn, kan je maar beter iets anders gaan doen dan boeken schrijven.
So what.
De trein is alweer vertrokken. In de wetenschap dat Hemingway overschot van gelijk had toen hij zei: “
The first draft of anything is shit.

A synonym is a word you use when you can't spell the word you first thought of.
Burt Bacharach